Uzun süredir, gizliden gizliye Başbakan’ın Bağdat gezisine hazırlanılıyor. Gizli tutulmasının başlıca nedeni güvenlik. Belki kesin günü son ana kadar da açıklanmayacak.

Bu geziye tüm taraflar çok önem veriyor.

En başta, Maliki hükümeti geliyor.

Türkiye, şimdiye kadar Bağdat’a en yüksek düzeyi Dışişleri Bakanı olmak üzere, hep teknik heyetler yolladı. Buna karşılık, Irak hem Cumhurbaşkanı (Talabani), hem de Başbakan (Maliki- iki defa) olmak üzere  Ankara’ya resmi ziyaretlerde bulundular.

Erdoğan da,  bu ziyarete önem veriyor.

Hem Maliki hükümetine destek, hem de ekonomik ilişkileri geliştirmek için anlaşmalar imzalanacak.

Türkiye’nin Irak politikası eskiden, daha çok PKK’ya  endeksliydi. Görüşmelerin büyük bölümü PKK konusuna  ayrılırdı. Artık, bu yaklaşım değiştiriliyor.

Ankara’nın temel politikası, Irak’ın tümüyle ilgilenmek, bu ülkeye istikrarın gelmesine katkıda bulunmak ve ekonomik işbirliğini  genişletmek.

Bu amaçla birkaç önemli adım planlanıyor:

1. STRATEJİK İŞBİRLİĞİ KOMİSYONU:

Türkiye ile Irak arasında ilişkileri daha da sıkılaştırmak ve bir düzene sokmak için, Stratejik İşbirliği Komisyonu kurulacak. Başbakanların  başkanlığında, dışişleri, ekonomi ve enerji bakanlarının katılacakları komisyon, ilişkilerin tümünü yönetecek.

Siyasi konuların başında, Türk Silahlı Kuvvetlerinin Kuzey Irak  sınır boyundaki operasyonları  var.

Irak yönetimi, başbaşa konuşmalarında, PKK’ya vurulan darbelerden  şikayet etmiyorlar, ancak geniş katılımlı toplantılarda, rahatsızlıklarını açıkça belirtiyorlar.

Diğer tartışma konusu da Kerkük referandumu olacak. Türk heyeti, referandumun sakıncalarını anlatacak.

Türkiye, enerji işbirliğini arttırmak istiyor. Bu alanda, Irak enerji alt yapısının modernizasyonuna yatırıma ve yeni sahalarda petrol aramaya talip.

Sadece enerji değil, genel ticareti arttırabilmek için  Basra’da bir merkez açılacak. Bu ülkenin tüm dış ekonomik ilişkisini, Amerika’ya bırakmamak ve komşuluk payını alabilmek için bir dizi proje hazırlanıyor.

Türkiye’nin bu yeni yaklaşımının bir diğer yanı da Irak’taki her kesimle teması kapsıyor.

Irak’taki durum eskisi gibi değil. 

İlk başlarda katı bir Sunni, Şii çatışması vardı.

Sunniler Şii hükümetini protesto için seçime girmediler. 

Kürtler de siyasi boşluktan yararlanarak, Bağdat yönetiminde ağırlıklı bir konuma geldiler.

Başbakan yardımcılığı, Dışşileri bakanlığı ve Cumhurbaşkanlığını elde ettiler.

Sunni kesim, seçim  boykotunun bir işe yaramadığını gördü ve ekim ayındaki yerel seçimlere gireceklerini belirttiler.

Böylece, ilerde merkezi  hükümette ağırlıklarını arttıracaklar.

Türk heyeti, Bağdat gezisinde, sadece resmi  hükümetle değil, tüm Sunni ve Şii gruplarla da konuşacak.

Zaten en çok dikkat çeken, hem Sunni, hem  de Şii’lerle iyi ilişki sürdüren ve sözünü dinleten tarafın Türkiye olması.

Bu ziyaret işte bu açılardan büyük önem taşıyor.

ERDOĞAN ERBİL’E DE UĞRAMALI...

Başbakan’ın Bağdat ziyaretinin sonunda, Ankara’ya dönüş yolunda birkaç saatliğine dahi olsa, Erbil’e inmesi ve Barzani ile el sıkışması,  PKK’ya karşı cephenin güçlenmesi açısından çok doğru adım olmaz mı?

ABD Başkan yardımcısı Cheney gitti, neden Erdoğan gitmesin?

Yeni başlatılan dönem perçinlenir. PKK’ya karşı mücadelede yönetim daha cesaretlendirilir.

Böyle kısa bir ziyaretin, Kuzey Irak yönetimi ile  Türkiye ilişkilerine büyük bir ivme kazandıracağına  eminim.

Ankara ise, Başbakan’ın böyle  bir ziyaretine siyaseten hazır olmadığına, vaktin  henüz erken olduğuna inanıyor.

Türk-Irak  ilişkilerini yakından  yönlendiren yetkililer, “Barzani ile aramızda yeni bir dönem başladı.

Bize, sırtlarını İran’a dayamak istemediklerini açıkça söylediler.

Bizde tutumumuzu esnekleştirdik. Ancak, daha karşılıklı atılması gereken  adımlar var” diyorlar.

Barzani yönetimi, havaalanı, sınır kapıları ve kampların bulunduğu bölgelere (Kandil başta olmak üzere) kontrol noktaları kurarak, PKK’nın  hareket yeteneğini belirli oranda kısıtlamış durumda. 

Hatta, bir süre önce, Avrupa’dan gelen iki PKK yöneticisinin ülkeye sokulmayıp geri   yollanmaları örnekler arasında sayılıyor.

Ankara yeni adımlar atmadan önce, Barzani yönetiminin bu kontrolleri  sıkılaştırmasını ve PKK’yı hiç değilse sadece Kandil dağına hapsetmesini bekliyor.

Barzani’nin  bir yetkilisiyle konuşurken, aynı soruyu sordum. “Bizim PKK ile silahlı bir mücadeleye girmemiz söz konusu değil” dedi ve şu ilginç  açıklamayı yaptı:

“... Bizim  köylerimize ve halkımıza zarar vermediğiniz sürece, askeri bombardımanlara  artık göz yummaya başladık. Ancak, bu yol kontrollerini daha da sıkılaştırmamız, Ankara ile diyalogumuzun da gidişine bağlı...”

Barzani de birşeyler yapmak istiyor. Ankara ile ilişkileri geliştirmeyi arzuluyor, ancak bunu karşılıklılık temeline  oturtuyor.

Türkiye, Kuzey Irak yönetimiyle ilişkilerini düzeltmekte doğru bir adım attı. Fakat bu noktada kalınmamalı. Temaslar arttırılmalı ve karşılıklı diyalog yaygınlaştırılmalı.

Bu açıdan bakarsak, Erdoğan’ın Irak’a resmi ziyaretinde, birkaç saatliğine dahi olsa Erbil’e uğramasında ben hiçbir sakınca görmüyorum.

Tam aksine, PKK’yı köşeye sıkıştırma açısından çok doğru bir adım olur.